Page 32 of Light Me Up
“It’s not a problem. I just figured I’d put it out there. You never know unless you try.”
“True!” I was being obnoxiously cheery now.
“All right, well thanks again for the coffee. Maybe I’ll see you around some time.”
“Maybe!”
“If you change your mind, Derek has my number.”
I nodded like a bobble head and started wiping the already-clean counter.
“Bye, Sara.”
“Bye, Lucas.”
I watched him leave the shop, and then blew out a breath, relieved that it was finished.
“Well he’s a little much.”
I startled at Landry’s voice, but then erupted into a fit of giggles.
“I thought it was just me.”
Table of Contents
- Page 1
- Page 2
- Page 3
- Page 4
- Page 5
- Page 6
- Page 7
- Page 8
- Page 9
- Page 10
- Page 11
- Page 12
- Page 13
- Page 14
- Page 15
- Page 16
- Page 17
- Page 18
- Page 19
- Page 20
- Page 21
- Page 22
- Page 23
- Page 24
- Page 25
- Page 26
- Page 27
- Page 28
- Page 29
- Page 30
- Page 31
- Page 32 (reading here)
- Page 33
- Page 34
- Page 35
- Page 36
- Page 37
- Page 38
- Page 39
- Page 40
- Page 41
- Page 42
- Page 43
- Page 44
- Page 45
- Page 46
- Page 47
- Page 48
- Page 49
- Page 50
- Page 51
- Page 52
- Page 53
- Page 54
- Page 55
- Page 56
- Page 57
- Page 58
- Page 59
- Page 60
- Page 61
- Page 62
- Page 63
- Page 64
- Page 65
- Page 66